สังคมก้มหน้า

ทุกวันนี้จะมองไปทางไหน ภาพที่เห็นจนชินตานั้นก็คือการที่ คนรอบๆข้างตัวเรานั้นหยิบโทรศัพท์ ขึ้นมาเล่นนั้นเล่นนี้เต็มไปหมด

หลายคนใช้โทรศัพท์เพื่อติดตามเรื่องราวของเพื่อนๆผ่าน social network โดยวัดความฮิตความฮอตกันด้วย จำนวนการกดlike

คนที่ผมรู้จักหลายคนมักโพส ให้ชีวิตตัวเองดูหรูหราเพื่อให้มีคนมาติดตามเยอะๆ ทั้งๆที่ในชีวิตจริงนั้นลำบากมาก แต่ก็ยังไปเที่ยวที่หรูๆแพงๆเพื่อให้ได้ถ่ายรูปเพื่อเอามาแชร์ทาง social network

เมื่อได้likeมาก็เกิดความภาคภูมิใจ จนทำให้เกิดติดเป็นนิสัยการใช้จ่ายฟุ่มเฟือย เพราะเมื่อใช้ของดีหรือว่าไปเที่ยวในที่ดีๆแล้วสามารถเอามาอวดคนได้

แต่คำถามที่อยากถามนั้นก็คือเราได้อะไรจากสิ่งที่เราทำ เขาเรียกคนประเภทนี้ว่าเป็นแค่เปลือกก็คืออะไรฮิตอะไรดัง ก็แห่ไปทำตามๆกัน โดยไม่รู้ความหมายที่แท้จริงของมันเลย

แล้วเราก็ไม่ได้อะไรจากสิ่งที่เราทำเลย ผมอยากให้คนรุ่นใหม่ วัดความเท่ห์ของคนอื่นด้วยความคิด หรือว่าความดี แทนที่จะเป็นเรื่องภายนอกพวกนั้น อยากให้เกิดเป็นสังคมที่ตัดสินทุกสิ่งทุกอย่างด้วยเหตุด้วยผล ไม่ใช่ดูแค่จากเครื่องประดับหรือว่าเครื่องแต่กาย

เพราะสิ่งเหล่านี้มันอยู่ไมยียังยืน อยากให้ทุกคนใช้เวลาที่หมดไปกับการติดตามเรื่องของชาวบ้านหรือว่าเรื่องของ ดารา หันมาหรือแบ่งเวลามาให้กับการจัดสรรเวลาเพื่อการพัฒนาตัวเองบ้าง อ่านหนังสื่อ ดูการสัมมนา ซึ่งหาดูฟรีผ่านทาง youtube ได้มากมาย

สมัยนี้สมัยก่อนแตกต่างกันตรงที่ สมัยก่อนการจะหาความรู้สักอย่างเป็นเรื่องอยากมาก จะตั้งไปเรียนกับอาจารย์ที่เก่งเรื่องนั้น ไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์ หรือต้องอ่านจากหนังสือ คนสมัยก่อนจึงตั้งในเล่าเรียนมากเพราะการเข้าถึงแหล่งความรู้นนั้นเป็นเรื่องที่ยาก

แต่สมัยนี้กลับกัน ข้อมูลทุกอย่างอยู่ในมือเรา อยากรู้เกี่ยวกับอะไรสามารถหาได้ทันทีทันใจ แต่คนสมัยนี้กับไม่เห็นประโยชน์ เอาเวลาไปเล่นเกมส์ ดูหนังโป้ หรืออื่นๆที่มันไม่ได้ช่วยพัฒนาตัวเองได้เลย

แต่ก็คงเป็นเรื่องธรรมดามีดีก็ต้องมีชั้ว มีดำก็ต้องมีขาว หวังแค่ว่าสักวันหนึ่งเด็กไทยจะรู้ค่าของอินเตอร์เน็ตที่มันมีค่ามากมายมหาศาล

Comments

comments