ความสมดุล

ผมเชื่อว่าในช่วงชีวิตที่ผ่านพ้นมาของท่านผู้อ่านทุกคน คงเคยได้คิดทบทวนเรื่องราวมากมายที่ได้เกิดขึ้นกับชีวิต และอาจจะมีซักเสี่ยววินาทีหนึ่งที่คิดอยากที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น หรือปรับเปลี่ยนบางอย่างที่กำลังเป็นอยู่ในตอนนี้

ผมก็เป็นคนหนึ่งที่คิดแบบนี้ ผมอยากที่จะเป็นคนที่ดีกว่าที่กำลังเป็นอยู่ดังนั้นจึงหาความรู้จากผู้รู้ทั้งหลาย ผ่านทางการอ่านจากอินเตอร์เน็ต และการซื้อหนังสือมาอ่าน วางแผนการและลงมือปฏิบัติตามแผนการนั้น

ช่วงแรกๆเราจะสามารถทำตามแผนการที่เราวางไว้ได้เป็นอย่างดี แต่พอเวลาผ่านไปซักระยะหนึ่ง เราจะเริ่มรู้สึกท้อและเหนื่อย และเลิกทำสิ่งนั้นไป สุดท้ายความพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้นนั้นก็ไม่เป็นผลในทางปฏิบัติ

ผมเป็นอย่างนี้อยู่หลายๆรอบ คิด วางแผน แล้วลงมือทำ แล้วก็ยกเลิก ผมก็มานั่งคิดวิเคราะห์ว่ามันเกิดจากอะไร คำตอบที่ผมได้คือผมขาดสิ่งที่เรียกว่าความสมดุล

ยกตัวอย่างเช่น ผมอยากเก่งเรื่องของการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ทุกวันผม ก็บังคับตัวเองว่าจะต้องอ่านและฝึกหัดทำ ถามว่าในใจลึกๆผมอยากทำไหม ก็อยากแต่ไม่ได้อยากทำมากขนาดนี้ แต่ก่อนผมเล่นเกมส์วันละสามสิบนาที แต่ผมก็บังคับตัวเองให้หยุดเล่น แล้วหันไปฝึกเขียนโปรแกรมเพียงอย่างเดียว

มีอยู่วันหนึ่งผมรู้สึกอยากเล่นเกมส์มากจนมันมากกว่าส่วนที่บังคับให้ผมเขียนโปรแกรม ผมไม่เขียนโปรแกรม และไปเล่นเกมส์จากที่เคยเล่นแค่วันละสามสิบนาที แต่ครั้งนี้ผมเล่นไปสี่ชั่วโมง มันเกิดอะไรขึ้น

มันเกิดจากชีวิตของผมในช่วงนั้น ขาด สิ่งที่เรียกว่า ความสมดุล เพราะบังคับตัวเองให้ทำแต่สิ่งที่ไม่อยากทำ แต่ไม่ยอมให้ตัวเองทำสิ่งที่อยากทำ พอมันระเบิดออกมา อะไรก็ไม่สามารถหยุดมันได้ หลังจากวันนั้นผมไม่ฝึกเขียนโปรแกรมอีกนานเป็นเดือน กว่าจะตั้งหลักได้และกับไปฝึกฝนใหม่อีกรอบ

สิ่งที่ผมได้เรียนรู้ก็คือ อย่าไปฝืนความรู้สึกตัวเองอยากทำอะไรก็ทำแต่ให้อยู่ในปริมาณที่พอเหมาะ และไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับผู้อื่น

อยากได้ของพิเศษที่ไม่มีประโยชน์ ก็นานๆซื้อบ้าง อยากดูหนังก็นานๆดูบ้าง อยากไปเที่ยวกลางคืน ก็ไปเที่ยวบ้าง

สิ่งที่เราคิดว่าไม่มีประโยชน์เหล่านี้จะทำให้ชีวิตของเราสมดุลขึ้นมาได้ จงใช้ชีวิตอย่างอลุ่มอร่วย แล้วเราจะมีความสุขจากทุกๆสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา

Read More